Wat Kunnen We Leren Van Een NEGATIEVE Spiraal Naar Beneden!

Dank u, fijn om hier te zijn. Behalve als je nooit kranten of tv ziet weet iedereen dat de hele wereld een economische crisis doormaakt zoals mensen van mijn generatie nooit hebben meegemaakt. Bob Schuller heeft de grote recessie na de Burgeroorlog meegemaakt. Dat was rond 1870, 1880. Ik kan me dat niet herinneren en u ook niet. Voor mensen van mijn generatie is deze crisis zo’n beetje het ergste wat we ooit hebben meegemaakt. Het is hèt gespreksonderwerp bij de koffieautomaat en aan tafel en het leek me goed om het hier in de kerk eens over te hebben in het licht van de naderende feestdagen. Ik zou willen vragen: Wat leren we van zo’n economische depressie? Daarvoor wil ik u eerst vertellen wat ik ervan leer. Misschien is het herkenbaar. Wat ik allereerst leer of opnieuw leer is dat economische depressies onvermijdelijk zijn. Ze zijn een onontkoombaar aspect van onze economische realiteit. Ik heb twee kinderen. M’n zoon van 29 maakt momenteel een zeiltocht rond de wereld. Hij is van Michigan naar het Panamakanaal gevaren door de Stille Oceaan, via Australië en zal over een dag of twee Kaapstad binnenvaren. Toen hij zich voorbereidde op z’n zeiltocht kocht hij allerlei zeilen en materiaal voor zwaar weer. Op een gegeven moment plaagde ik hem daarmee. Hij zei: Niemand zeilt 40.000 kilometer zonder in een storm terecht te komen. Ik zal geen uitzondering zijn. Op de Indische Oceaan heeft hij het zwaar te verduren gehad.We waren allebei blij dat hij zich goed had voorbereid. Waarmee ik wil zeggen: Niemand die hier zit of die thuis zit te kijken zal 25, 50 of 75 jaar op deze aarde rondlopen zonder een economische storm tegen te komen.

We leven in een gebroken wereld met fragiele economische systemen geleid door mensen die fouten maken. Nu en dan verschijnen er donkere wolken aan de horizon…de wind neem toe en voor we het weten zitten we in een zware storm. Zoals nu. En de vraag is: Heeft u zich voorbereid op de storm waarvan u wist dat die zou komen? Dat leidt tot m’n tweede conclusie: Economische depressies leggen genadeloos bloot wat de zwakten van onze huidige financiële strategieën zijn. Ze leggen genadeloos bloot wat de zwakten zijn van onze huidige financiële strategieën. De derde les die ik leer is hoe betrouwbaar de Bijbel is in z’n aanwijzingen hoe met Gods geld om te gaan. Hoe betrouwbaar de Bijbel is op het punt van Gods geld dat u en mij is toevertrouwd. En nu begin ik een volgende metafoor. In Chicago, waar ik vandaan kom, weet iedereen wat een ‘chump’ is. Chump, ‘sukkel’, wordt daar vaker gezegd dan waar ook ter wereld. Weet u hoe het is om chump genoemd te worden? Dat voelde ik laatst toen een vriend van me vroeg of ik de auto van z’n oma van Chicago naar zijn huis in Michigan kon rijden. Het was geen coole auto. Hij had lelijke kunststof stoelhoezen een vacht rond het stuur, rozenkransen en foute wieldoppen. Geen coole auto. Maar ik doe het voor m’n vriend. Dus ik zat daar in die auto, tussen Chicago en Michigan. Ik keek opzij en zag een jongeman in een BMW cabriolet. Hij kwam naast me rijden, bekeek me eens goed, in oma’s auto toonde me z’n verachting met een minachtende blik en gaf toen plankgas. Alsof je zand in je gezicht geschopt kreeg, zoals vroeger op ‘t strand.Maar ja, ik deed het voor een vriend. Ik hield me keurig aan de snelheid, en voelde me een echte chump. Een kwartiertje later zag ik die jongeman met z’n BMW langs de kant staan. Twee politiewagens erbij. Zwaailichten, politiepenningen fonkelend in de zon. Hij kreeg een boete voor te hard rijden. Ik voelde me niet meer zo’n chump. Natuurlijk toeterde en zwaaide ik even.
En raakte de rozenkrans even aan. Maar hou dat idee even vast. Want wat ik wil zeggen is: Gods aanwijzingen om met geld om te gaan zijn volkomen duidelijk. Ik zal ze u schetsen.

Gods Woord zegt: Verdien geld met enthousiasme en doe het eerlijk. Geef niet meer uit dan u hebt. Zorg voor een reserve. Mijd schulden als de pest. Schulden zullen nooit uw vriend zijn. Spaar en investeer zoveel u kunt. Geef gul aan mensen in nood. Eer God met tien procent van uw verdiensten.
Geef het aan uw kerk, die u helpt om te groeien. Steun geweldige kerken als deze, en ook andere die Christus’ boodschap over de wereld verspreiden. Maar de Bijbel zegt: Naast die principes gaat het erom te vertrouwen op God als gever van uw voorspoed. Verwar God niet met uw inkomstenstroom.
Het gaat hierom: Als u Gods plan volgt zorgvuldig consequent en gewetensvol dan begint u zich een chump te voelen. Geef het maar toe. U rijdt keurig in oma’s auto en uw vrienden, die het financieel anders doen, halen u links en rechts in en slingeren u dingen naar het hoofd. Ze kopen huizen die eigenlijk te duur zijn.Ze rijden in auto’s die ze moeten afbetalen. Iedereen zoeft voorbij, terwijl u voortsukkelt op de manier die God wil. U weet dat God uw leven in zijn hand heeft, dat Hij voor u zorgt en daarvoor eert u Hem. U slaapt als een roos omdat uw economische toekomst in zijn handen ligt. Wat is daar mis mee? Misschien zult met me eens zijn dat het zo slecht nog niet is om een chump te zijn. 1 Timoteüs vers 17 tot 19 zegt het prachtig: ‘Draag de rijken van deze wereld op…’ Dat betekent niet schatrijk maar met een inkomen en in bezit van een huis en een auto. Draag de rijken van deze wereld op niet hoogmoedig te zijn…en hun hoop niet in zoiets onzekers te stellen als rijkdom. ‘Zoiets onzekers’ als rijkdom. Dat hebben we gezien. Stel je hoop niet op rijkdom, want dat is zo onzeker. Maar op God, die ons rijkelijk van alles voorziet om ervan te genieten. En draag de rijken op om goed te doen, rijk te zijn aan goede daden vrijgevig en bereid om te delen. Zo leggen ze een stevig fundament voor de toekomst en winnen ze het ware leven. Het ware leven. Iets met meer levenskracht dan geld verdienen en dingen kopen. Ik heb die passage zo vaak onderstreept dat die bladzij bijna aan flarden ligt. Ik zie dat in een periode van neergang Gods ons toefluistert: tijd om opnieuw te beginnen. Tijd voor een schone lei. Dit is het moment om terug te keren naar Gods financiële plan ons vertrouwen in zijn wijsheid te stellen, een chump te zijn voor God en ons van zijn zegen te verzekeren voor nu en voor onze toekomst. Wat ik verder leer is, dat God vaak gebruik maakt van financiële pijn om me ervan te doordringen wat in het leven werkelijk van belang is en wat niet. Sommigen van u lijden op dit moment heftige financiële pijn. Je staat er ‘s morgens mee op het hangt de hele dag als een donkere wolk boven je en je gaat ermee naar bed.

Ik ben er niet op uit om de ernst ervan te bagatelliseren, of de pijn die u voelt. Ik wil alleen zeggen dat God soms redt van financiële pijn. Soms gebruikt Hij die om klaarheid te brengen in uw geest en uw hart. En soms is het precies dat soort pijn waardoor u Gods liefde ervaart zoals nooit tevoren.En dan grijpt u zijn hand zoals nooit tevoren.Dus dit alles heeft ook een goede kant. De vijfde les die we kunnen leren tijdens een crisis is: Minder is soms meer. Minder is soms meer. In Filippenzen 4, vers 11-13 zegt de apostel Paulus: Ik heb geleerd om onder alle omstandigheden voor mezelf te zorgen. Ik weet wat het is om gebrek te lijden, maar ook wat ‘t is om in rijkdom te leven. Ik heb alles aan den lijve ondervonden: Overvloed en honger, rijkdom en gebrek. Ik ben tegen alles bestand door Hem die mij kracht geeft. Is dat geen prachtige tekst? Tevredenheid kan heel bevrijdend zijn. Ik heb een kleinzoon.
Hij is twee. Ik ben dol op dat ventje.Soms, als ik bezig ben met klussen dan staat hij toe kijken en zoekt contact met me. Maar dan zit ik m’n Harley te poetsen of ben ik met een onderhoudsklusje bezig. Laatst dacht ik: waarom eigenlijk? Waarom speel ik niet met dat ventje? Dat soort dingen zie je opeens als de dingen bergafwaarts gaan: Dat minder soms meer kan zijn dat het ruimte kan maken in uw geest en in uw hart en in uw agenda, voor relaties en voor God. Het zesde wat ik leer in een periode van crisis is dat andere mensen vaak erger geraakt worden dan ik zelf en dat ik dan het voorrecht heb ze te kunnen helpen. Elke keer als ik denk dat ik het zwaar heb zie ik vrienden, mensen uit de kerk of uit de buurt die het nog veel zwaarder hebben. Toen we net waren gestart met Willow Creek hebben m’n vrouw en ik drie jaar gratis gewerkt. De kerk kon ons niets betalen. We namen huurders in huis en ik had een baantje voor de avonden. Het viel niet mee. Later kon de kerk ons wat betalen. Ik weet nog dat Lynn en ik eindelijk 1000 dollar bij elkaar hadden. Het was opgebouwd met telkens 20 of 40 dollar verdiend met karweitjes, en wat geld van de kerk. We hadden net gevierd dat we 1000 dollar te besteden hadden. Het was de crisis van begin jaren ’80. Toen kregen we een nieuw gemeentelid. We zaten nog in die bioscoop. Hij sprak me aan na de preek. Een oudere man die een verslagen indruk maakte. Hij had z’n vrouw verloren en had zwaar te lijden onder de crisis. Hij zou z’n huis kwijtraken, het enige wat hij nog had en waar hij wilde sterven. Hij zou z’n woning kwijtraken, tenzij hij 1000 dollar op tafel kon leggen. Hij vroeg me of de kerk hem wat geld kon lenen. Ik zei: We hebben echt geen 1000 dollar, we zitten in de schulden. Dat begreep hij wel. Hij vroeg me om te bidden dat God hem zou helpen. Dat zal ik doen, zei ik. Op weg naar huis dacht ik: M’n vrouw en ik zouden hem kunnen helpen. We hebben 1000 dollar. Ik vroeg me af hoe m’n vrouw zou reageren op mijn voorstel. Als u Lynn kent, weet u dat ze er geen moment over hoefde na te denken. Ze zei: God heeft ons dat geld gegeven met ‘n bedoeling. Dus we hielpen hem. Hij kon z’n betaling doen, vond een parttime baantje en zou vele jaren later in z’n eigen huis sterven. Vijf of zes jaar later, toen we net in een nieuw gebouw zaten, sprak hij ons aan. Hij was christen geworden en wilde die 1000 dollar terugbetalen aan Lynn en mij. Nee, dat kunnen we niet accepteren, zeiden we. God heeft ons geloof versterkt door ons dit te laten doen voor u. We werden aangespoord door de Heilige Geest. Jezus zei bij herhaling: Heb je twee jassen, geef er dan één weg. Heb je extra eten op de plank staan, deel het dan. Wat wij in Willow Creek tijdens deze crisis leren is dat de leden van onze kerk in deze crisis elkaar tot kerk kunnen zijn.

Laatst preekte ik in Willow Creek, een grote kerk waar rijken en armen komen en alles wat daar tussenin zit. Ik zei: We worden allemaal geraakt door de crisis. Sommigen van u moeten, misschien voor het eerst van uw leven hun hand opsteken en zeggen dat u hulp nodig heeft. Eerst bracht u eten naar onze voedselbank, nu moet u er zelf aankloppen. U droeg extra bij voor mensen die het nodig hadden. Nu moet u zelf zeggen: Ik heb een extra bijdrage nodig.Zo moedigde ik onze gemeenteleden aan om elkaar tot kerk te zijn. Naderhand bleek dat honderden mensen hun hand hadden opgestoken en gezegd: Kan de kerk ons helpen? De woensdag erop kreeg ik te horen dat we tienduizenden dollars nodig hadden omdat zoveel mensen elkaar tot kerk wilden zijn maar dan wel om te ontvangen.
De zondag erop werd ik aangesproken door ‘n jong stel dat ik niet kende. Ze zeiden: Toen u daar stond en het had over elkaar tot kerk zijn sprak God tot ons. Wij hebben genoeg en de crisis raakt ons niet. Ze gaven me een cheque van meer dan 100.000 dollar en zeiden:Wij willen de kerk helpen kerk te zijn. Als dit op is, geeft u maar een seintje. Want voor ons is dit nieuw: een kerk die in een crisis een ware kerk is. We willen doen wat we kunnen om hulp te bieden. Is dat geen prachtige houding? Ik bid dat dit ook gebeurt voor deze gemeente en alle andere gemeenten. Dan zijn wij elkaar en de wereld,
die toekijkt, tot Kerk. Dat zal een krachtig getuigenis voor Jezus zijn. Nog iets dat ik leer in een crisis,
en daarmee wil ik besluiten: Wanneer een crisis ten einde was gekomen als de donkere wolken wegtrokken en de zon weer ging schijnen altijd als dat gebeurde, ben ik op m’n knieën gevallen uit dankbaarheid aan God, die Zich opnieuw trouw had betoond aan mij en aan het gezin Hybels, tijdens die voorbije crisis. Iedere keer opnieuw. Er was een crisis midden jaren ’70, toen we met Willow begonnen.Er was de neergang van de jaren ’80, en Zwarte Maandag in 1987. We hadden de recessie van 1991-1992 de Tech-crash van 2001 en natuurlijk alles wat plaatsvond na 11 september. Al die crises hebben mij beroerd in de afgelopen 30, 40 jaar. Maar als ze voorbij waren…moest ik zeggen: God, U heeft in mijn behoeften voorzien. Ik had onderdak gedurende elk van die crises. Ik had genoeg te eten. M’n gezin is er doorheen gekomen, ik maak het goed. Tijdens iedere crisis heeft God Zich trouw betoond aan mij. Toen duidelijk werd dat de jongste crisis een zware was heb ik een gelofte gedaan. Namelijk dat ik niet wacht tot de economie zichzelf heeft gecorrigeerd alvorens mijn geloof in een trouwe God te belijden. Ik ga niet wachten tot de rook wegtrekt en het stof gaat liggen. Ik blijf niet elke dag in angst zitten tot de crisis ten einde is.Dit keer wacht ik niet tot het over is.

Elke dag wanneer ik opsta zeg ik: God, U bent trouw geweest aan mij, mijn gezin en onze kerk telkens weer, in elke crisis. En ik heb het vaste geloof dat u mij, mijn familie en onze kerk ook in deze crisis trouw zult zijn. Ik vertrouw op U in deze storm, de hele storm door terwijl het water woedt en de wind huilt. Misschien is er iemand in deze gemeente die een zelfde gelofte wil doen die wil zeggen: Vanaf vandaag bevestig ik dagelijks mijn geloof in God die in alles voorziet. Ik zal op Hem vertrouwen en niet toegeven aan angst. Ik zal hand in hand met Hem lopen en niet in de afgrond van ontmoediging vallen. Ik zal elke dag op Hem vertrouwen in iedere situatie, tot deze hele crisis voorbij is. Zijn er meer mensen die die gelofte willen doen? Ik wel, en ik denk u allemaal. Dat brengt me op een lied dat ik m’n vader zag zingen, die al heel lang in de hemel is. Als jongetje ging ik naar de kerk in Kalamazoo, Michigan. Daar zongen we Groot is uw trouw, o Heer. M’n broer en ik waren maar wat aan het keten en letten niet erg op. Maar toen keken we op naar m’n vader. En die machtige zakenman zong terwijl de tranen over z’n wangen rolden. Dat is me bijgebleven.Ik dacht: Hij ziet Gods trouw al veel langer dan ik. Hij heeft meer om over te zingen. Hij heeft veel meer dingen meegemaakt waarin Gods trouw zich bewees. Daarom zingt hij met overgave en zingen m’n broertje en ik helemaal niet. Velen van u hebben Gods trouw ervaren in allerlei omstandigheden. We besluiten deze dienst met de gelegenheid om uw geloof te uiten in de getrouwe God door dit lied te zingen. Wilt u alstublieft gaan staan. (Bill Hybels)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: